Zapewne od tego czasu datuje się jego niechęć do socynianów i braci polskich.
Profesor teologii, stosunek do socynianizmu i braci polskich W 1712 roku, po śmierci Filipa van Limborch, został mianowany profesorem teologii w amsterdamskim seminarium teologicznym swojego wyznania. W przeciwieństwie do poprzednika nie miał sympatii do antytrynitaryzmu i starał się powstrzymać jego wpływ w swoim kościele. W wydał w 1728 roku w Amsterdamie pracę Bliotheca scriptorum remonstrantium, cui subjunctum est: Specimen controversiarum inter remonstrantes et Socinum ejusque asseclas, exhibitum ipsissimis scriptorum verbis. W dziele tym, choć przyznawał, że remonstranci podobnie jak socynianie odrzucają kalwińską predestynację oraz podobnie interpretują śmierć Chrystusa na krzyżu, to jednocześnie umieścił obszerne zestawienie, w których miejscach nauczanie remonstrantów i braci polskich jest od siebie odmienne.