właścicielem znacznych dóbr na terenie Bollschweilu; wójtami tej osady byli grafowie von Urach z Fryburga, a folwarku panowie Staufen.
Pod koniec XIII w. wójtostwo przeszło w ręce możnego rodu SnewlinówW historycznych tekstach łacińskich i niemieckich nazwisko to występuje m.in. także w wersjach Schneulin i Schnewlin. Tutaj podawane jest ono w pisowni jednolicie utrzymanej w monografii tego rodu Die Freiburger Familie Snewlin H. Nehlesena. Wymową każdej z tych wersji jest [ʃnˈɔʏ̯lɪn] (w zapisie IPA)., wywodzących się z fryburskiego patrycjatu. Im też w 1325 r. klasztor w Zell odsprzedał swoje prawa do gruntów w Bollschweilu i z gałęzią tego rodu – Snewlin Bernlapp związane były losy wsi przez kolejnych pięć stuleci. Wiadomo, że od samego początku XIV w. mieli oni na jego terenie umocnioną siedzibę, od połowy XV w. poświadczoną jako zamek. Snewlinowie kontrolowali też wydobycie rud metali i wytop srebra w dolinie Möhlintal, gdzie stał zajmowany przez nich zamek Birchiburg. Wskutek zatargów o prawa do handlu srebrem z austriackim namiestnikiem Bryzgowii w końcówce lat 70. XIV w. Birchiburg został w trakcie zbrojnej napaści zniszczony, a wydobycie rud metali ustało w połowie XV w. Z oryginalnych zabudowań klasztoru i kościoła w St. Ulrich po pożarach w XV w.