Stosowny edykt O pokoju w Kościele, który de facto chronił remonstranckich pastorów przed ich konserwatywnymi kolegami przygotował Hugo Grocjusz, zwolennik remonstrantów.
Sytuacja uległa zmianie w 1618, kiedy Maurycy Orański obalił przeciwnika i przekonał wszystkie prowincje do zwołania ogólnonarodowego synodu.
Miejsce obrad i uczestnicy Na miejsce obrad wybrano ultragomarystyczne miasto Dordrecht, co wskazywało na kierunek obrad synodujących.
Zaproszenia na obrady synodu wysyłały Stany Generalne Republiki. Każda z siedmiu prowincji w Niderlandach została poproszona o przysłanie 6 delegatów na synod: równą ilość pastorów i świeckich. Holandia, posiadająca dwa synody kalwińskie, miała przysłać 12 delegatów, Drenthe przysłało tylko dwóch pastorów. Na synod zaproszono także pięciu profesorów teologii w Niderlandach (w tym Gomarusa), wszyscy byli gomarystami. Także francuskojęzyczne kościoły kalwińskie w Republic (tzw. Eglises Wallonnes) mogły przysłać 6 delegatów (4 pastorów i 2 świeckich).
Ponadto imiennie wezwano na synod 14 przedstawicieli remonstrantów z Simonem Episcopiusem, który został przez kolegów wybrany ich rzecznikiem.