Oprócz delegatów niderlandzkich, osobne zaproszenia wysłano do kalwińskich kościołów we Francji, Szwajcarii, Szkocji i Anglii oraz z kalwińskich państw w Niemczech: Palatynatu, Hesji-Kassel, Nassau, Emden, Bremy i Brandenburgii. Z niejasnych przyczyn nie zaproszono delegatów z kalwińskich kościołów w Czechach, Rzeczypospolitej Obojga Narodów i Węgier. Kalwińskie księstwo Anhalt zostało również pominięte, jak przypuszcza się, gdyż tamtejszych duchownych podejrzewano o remonstranckie sympatie.
Na uczestniczenie w obradach nie pozwolił francuskim kalwinistom król Ludwik XIII. Pod pretekstem pominięcia Anhalt także elektor brandenburski Jan Zygmunt Hohenzollern nie przysłał swoich delegatów. Inne zaproszone delegacje stawiły się w komplecie.
Ze względu na polityczną czystkę przeprowadzoną przez Maurycego Orańskiego, prawie wszystkie prowincje, nawet tam gdzie liczba remonstrantów była spora (np. Synod Północnej Holandii czy Kampen) wysłały delegacje wyłącznie gomarystyczne. Tylko w Utrechcie, gdzie remonstranci dominowali w tamtejszym kościele, władze wysłały delegację podzieloną równo między remonstrantów i kontrremonstrantów.
W sumie w obradach wzięły udział 102 osoby.