Uchwały synodu Oficjalne potępienie remonstrantów i ich wyłączenie z Holenderskiego Kościoła Reformowanego nastąpiło 20 maja 1619. Kilka tygodni później Stany Generalne zakazały im organizowania nabożeństw, pełnienia funkcji pastorskich, proponując albo dożywotnią pensję za milczenie, albo tym którym odmówili podpisania tego zobowiązania nakazano opuszczenie Niderlandów. Na mocy postanowień Synodu w Dordrechcie pozbawiono urzędu ponad 200 remonstranckich pastorów. Zaledwie 40 podpisało akta Synodu i tym pozwalając pozwolono zostać duchownymi. Kolejnych 80 skazano na wygnanie.
Synod uchwalił tzw. Kanony z Dort, które aż do XX wieku zdefiniowały niderlandzki kalwinizm i pod którymi musieli się podpisywać wszyscy pastorzy kalwińscy. Potwierdzono w całej rozciągłości nauczanie o podwójnej predestynacji, ale wbrew powszechnej opinii o niezwykłym konserwatyzmie jego uchwał, synodujący starali się zachować umiarkowanie w innych sprawach, np. uniewinniając Jana Makowskiego od zarzutu herezjiGryżenia K., Makowski Jan, [w:] A. Maryniarczyk (red.), Encyklopedia filozofii polskiej, t. 2, Lublin: Polskie Towarzystwo Tomasza z Akwinu, 2011, s. 27–29.. Kanony z Dort przyjęły np. kościoły Szwajcarii czy Francji, ale odrzucił je zarówno w Kościół Anglii, jak i Kościół Szkocji.