Nigdy nie przyjęły ich kościoły kalwińskie w Rzeczypospolitej oraz kościoły w Anhalt, Brandenburgii i Bazylei. Od końca XVII wieku od jego sztywnej interpretacji w sprawie predestynacji zaczęły się także dystansować kościoły w Genewie, Bernie i Zurychu.
Co ciekawe, Kanony z Dort, nie zostały ratyfikowane nigdy przez same władze Niderlandów, którym nie podobały się tezy o pewnej niezależności kościoła od państwa. Stany Generalne „przyjęły do wiadomości” jego wyniki i do końca istnienia republiki nie zwołały ogólnonarodowego synoduBem, Wilki..., s. 98..
Biblia Stanów mały|Strona tytułowa Biblii Stanów Największym osiągnięciem Synodu w Dordrechcie był przekład Biblii na język holenderski. Choć w XVI w. ukazało się kilka tłumaczeń Biblii na niderlandzki, synodałowie doszli do wniosku, że Niderlandy potrzebują oficjalnego tłumaczenia Pisma Świętego. Zwrócono się o pomoc finansową do Stanów Generalnych Republiki, które dopiero w 1626 r. zgodziły się sfinansować przekład. Prace były długie i żmudne i trwały dziewięć lat. W 1637 r. i pierwszy egzemplarz został przedstawiony Stanom Generalnym, które go oficjalnie zaakceptowały i przekazały do druku. – stąd nazwa Staatenbijbel albo Statenvertaling (Biblia Stanów).