Elektrownia Towarzystwa Wyrobów Bawełnianych Karola W. Scheiblera – zabytkowa, secesyjna elektrownia Towarzystwa Wyrobów Bawełnianych Karola Wilhelma Scheiblera, powstała w 1910 r. według projektu Alfreda Frischa. Budynek stanowi najstarszy w granicach Królestwa Polskiego obiekt żelbetowej budowli przemysłowej oparty na konstrukcji ramowej.
Historia Elektrownia powstała na terenie zakładu wykończalni Towarzystwa Akcyjnego Manufaktur Bawełnianych Karola Scheiblera. Przed powstaniem elektrowni na terenie przedsiębiorstwa od 1877 r. istniał bielnik oraz farbiarnia. Następnie później powstała drukarnia, drapalnia, magiel, składy i magazyny oraz pozostała część kompleksu wykończalni. Elektrownię wybudowano na placu, na którym stały drewniane szopy, pomiędzy wieżą ciśnień a maglami. Konieczność jej budowy wynikała z faktu, iż Karol Scheibler II kontynuował politykę inwestycyjną ojca, starając się samofinansować zakłady oraz uniezależniać od zewnętrznych dostaw energii, a także była umotywowana wprowadzeniem do przedsiębiorstwa silników elektrycznych, mających na celu napędzanie maszyn. Z też tego powodu elektrownię wyposażono w 2 turbogeneratory o mocy 4 tys. KM. Do zaprojektowania elektrowni zatrudniono w 1908 r.