Epidemia dżumy na Malcie 1813–1814 () – ostatni poważny wybuch epidemii dżumy na wyspach Malta i Gozo. Wystąpiła między marcem 1813 a styczniem 1814 na Malcie, oraz między lutym a majem 1814 na Gozo, a oficjalnie ogłoszono koniec epidemii we wrześniu 1814. W jej wyniku zginęło około 4500 osób, co stanowiło około 5% populacji wysp.
Epidemia dżumy w Konstantynopolu w 1812 i rozprzestrzeniła się na inne części Imperium Osmańskiego, w tym Egipt. Choroba została przywieziona na Maltę z Aleksandrii na pokładzie brygantyny „San Nicola” pod koniec marca 1813. Niektórzy członkowie jej załogi zarazili się chorobą i zmarli, i chociaż statek i załoga zostały poddane kwarantannie, choroba rozprzestrzeniła się na miejscową ludność, ponieważ zainfekowany ładunek został skradziony ze statku i sprzedany w Valletcie. Choroba pojawiła się w mieście w połowie kwietnia, a do połowy maja wybuchła epidemia.