mały|240px|Domowa fermentacja pasty indygo w chińskiej prowincji Guizhou Farbowanie tkanin – reakcja chemiczna, podczas której składniki włókna wchodzą w reakcję ze składnikami substancji barwiących tworząc wiązania chemiczne. W efekcie tego procesu tkanina uzyskuje nową barwę.

Farbowanie tkanin traktowane było nie jak rzemiosło, ale sztuka. Receptura barwników i sposobów przeprowadzenia procesu uzyskania odpowiedniej barwy często trzymane było w tajemnicy. Pierwsze księgi przepisów pojawiły się w połowie XV wieku. Dużą popularność miało dzieło G. Rosettiego wydane w Wenecji w 1548 roku, przedrukowywane jeszcze w XVIII wieku. Autor spędził 16 lat na zbieraniu przepisów farbowania od mistrzów z Wenecji, Florencji, Genui i innych rejonów Włoch.

Historia farbiarstwa Farbiarstwo jako rzemiosło istniało już około 4 tysiące lat p.n.e. w Chinach, Indiach i Egipcie. Pierwsze barwniki uzyskiwano z minerałów: cynobru (barwnik czerwony), malachitu (żółte i zielone), aurypigmentu (żółte), rud żelaza i ołowiu. Z czasem zastąpiono je barwnikami roślinnymi, jako bardziej trwałymi.