W miarę wzrostu popularności wykreowanej postaci, podnosiło się coraz więcej głosów zgłaszających wątpliwości, co do jej faktycznej tożsamości. Zwłaszcza koledzy szkolni wskazywali na inny kolor oczu „nowego” Daubmanna (szarozielone zamiast brązowych). Refleksję wzbudzał też brak blizny na twarzy od śrutu, którą miał prawdziwy Daubmann. Głosy te jednak nie były początkowo brane pod uwagę na fali antyfrancuskiej, narodowosocjalistycznej euforii, jaka zapanowała w Niemczech. Ostatecznie jednak rząd niemiecki wystosował do Francuzów list z prośbą o opisanie losów Daubmanna w niewoli. 5 września 1932 Francuzi odpowiedzieli notą, w której poinformowali, że po przeszukaniu archiwów wojskowych i penitencjarnych w Lyonie, Amiens, Rouen, Awinionie oraz Marsylii nie natrafili na jakikolwiek ślad Oskara Daubmanna. Umieszczenie więźnia w Afryce stałoby w sprzeczności z francuską praktyką penitencjarną. Wszystkie te informacje wskazywały, według Francuzów, na mistyfikację. Niemiecki konsul w Tunisie wskazał też na nieścisłość w informacjach podawanych przez Hummela, mianowicie żywienie się podczas ucieczki na pustyni mlekiem palm kokosowych, które w tej części świata nie rosną.