Lew Wieniaminowicz Luljew (ros. Лев Вениаминович Люльев, ur. w Kijowie, zm. 1 listopada 1985 w Moskwie) – radziecki projektant systemów artyleryjskich, rakiet przeciwlotniczych i systemów pocisków rakietowych ziemia-powietrze.
Życiorys Urodził się w żydowskiej rodzinie rzemieślniczej. W 1923 skończył 7-letnią szkołę, później pracował w warsztatach mechanicznych, od 1925 pracował w kijowskich zakładach mechanicznych, w 1927 podjął studia na Wydziale Mechanicznym Kijowskiego Instytutu Politechnicznego. W 1931 został skierowany do Ukraińskiego Badawczego Instytutu Inżynierii Rolnej, gdzie wcześniej odbywał praktykę jako projektant, a od 1933 pracował w zakładzie artylerii nr 173 w Permie kolejno jako inżynier zmiany, szef biura racjonalizacji i konstruktor, w 1934 został przeniesiony do sekcji konstrukcji artyleryjskich działu głównego konstruktora Zakładów nr 8 im. Kalinina w Podlipkach (obecnie Korolow) w obwodzie moskiewskim. Brał udział w opracowywaniu i produkcji różnych rodzajów broni i systemów artyleryjskich oraz pierwszego radzieckiego automatycznego celownika konstrukcyjnego z rozwojem prowadzenia pionowego i bocznego.