W 1941 wraz z zakładami został ewakuowany do Swierdłowska (obecnie Jekaterynburg), gdzie został zastępcą głównego konstruktora zakładu nr 8, w 1944 brał udział w modernizowaniu 85-milimetrowego działa przeciwlotniczego z 1939. Pod jego kierunkiem od 1945 do 1957 opracowano, przetestowano i wdrożono do produkcji i użytku próbki artylerii przeciwlotniczej, które stanowiły prawie całą artylerię przeciwlotniczą używaną w armii ZSRR, m.in. automatyczne 76-milimetrowe działo KS-6, 85-milimetrowe działo KS-18, 100-mm działo KS-19, 85-mm działo KS-26, 130-mm działo KS-30, 100-mm działo KS-36, 152-mm działo KS-52 i innych. Od 1957 pracował nad konstrukcją pocisków przeciwlotniczych, brał udział w opracowaniu najpotężniejszego na świecie działa przeciwlotniczego KN-52. Kierował opracowaniem przeciwlotniczych pocisków kierowanych i zestawów, pocisków kierowanych, pocisków przeciwrakietowych, pocisków dla zestawów mobilnych, pocisków dla okrętów nawodnych i torped-pocisków dla Marynarki Wojennej. Pod jego kierunkiem opracowano m.in. system rakiet ziemia-powietrze 2K11 Krug, pociski kierowane ZUR 3M8M, ZUR 3M8M1, ZUR 3M8M2, ZUR 9M38 (dla zestawu rakietowego BUK), M-31, Ural SA, KS-172, 3M-54 Kalibr, V-755, 53T6 (PRS-1) dla A-135, 53T6M (PRS-1M), PRS-1M, pociski kierowane Wiraż i Wiraż-M, zestaw RPK-6 Wodopad, pocisk RK-55 i inne.