Już 1 czerwca, jeszcze przed zakończeniem koncentracji grupy, Sowieci sforsowali Dniepr w rejonie Pieczkowa prawie 300 osobowym oddziałem i starli się z 3 szwadronem 17 pułku ułanów por. Zygmunta Moszczeńskiego. Nocą podeszła pod rzekę 73 Brygada Strzelców i, wykorzystując liczebną przewagę, z marszu sforsowała Dniepr i utworzyła przyczółki pod Stracholesiem i Rotyczami. 2 czerwca polscy ułani zostali wyparci z Hornostajpola. Widząc powagę sytuacji gen. Śmigły-Rydz wzmocnił brygadę jady gen. Romanowicza dwiema kompaniami 6 pułku piechoty Legionów. Jeszcze tego dnia polska piechota odbiła Hornastajpol, ale załamały się kontrataki 17 pułku ułanów na Stracholesie i Rotycze.
Ponieważ nowe sowieckie oddziały podchodziły nad rzekę, dowódca 3 Armii podporządkował gen. Romanowiczowi cały 6 pułk piechoty Legionów mjr. Popowicza, z przydzielonymi mu trzema bateriami 1 pułku artylerii polowej. Do czasu przybycia pułku 7 Brygada Jazdy miała utrzymać linię Teterewa. Obronę polskich ułanów wspierały 3. i 16 eskadra wywiadowcza oraz 7 eskadra myśliwska, bombardując pod Okuninowem sowieckie środki przeprawowe.