Skrzydło tylne jest zaokrąglone i ubarwione jednolicie brunatnie, ciemniej niż przednie. Spłaszczony odwłok ma kilka kępek łusek na wierzchniej stronie. Genitalia samca różnią się od tych u siostrzanego X. czernilai m.in. dłuższym unkusem o węższym wierzchołki, zaokrąglonym wierzchołkiem walwy i inną budową wezyki. Genitalia samicy odróżniają się od tych u siostrzanego X. czernilai znacznie mniejszym i słabiej zesklerotyzowanym ujściem torebki kopulacyjnej, węższym i słabiej zesklerotyzowanym przewodem tejże torebki, krótszym jej wyrostkiem oraz dłuższym jej korpusem z parą krótszych znamion.
Ubarwienie młodych gąsienic jest zielone z podłużnymi paskami i kropkami. U gąsienic ostatniego stadium podstawowa barwa ciała może mieć różne odcienie zieleni, brązu lub czerwieni.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla widne lasy, polany, skraje lasów, zręby, lasostepy, łąki, pastwiska, pola, torfowiska, mokradła, tereny nadrzeczne i ogrody. Częstszy jest na stanowiskach wilgotniejszych. Owady dorosłe pojawiają się w sierpniu lub we wrześniu. Żerują na przejrzałych owocach. Często przylatują do sztucznych źródeł światła. W pozycji spoczynkowej przypominają odłupany kawałek drewna. Owad dorosły jest stadium zimującym. Hibernuje na powierzchni gleby. Budzą się wczesną wiosną. Dożywają do maja.