Współzależność języka prawnego i prawniczego Język prawniczy jest narzędziem pracy prawników. Jest nadbudową języka prawnego (czyli języka przepisów prawa i norm prawnych), stąd też operuje bogatszym słownictwem i aparaturą pojęciową. Pełni on funkcję usługową względem języka prawniczego, bowiem nadaje precyzyjnego znaczenia pojęciom i zwrotom obecnym w aktach prawnych. Ponadto, twórcy aktów prawnych czerpią wyrazy, terminy i zwroty z języka prawniczego. Z drugiej strony, język prawniczy, który formułuje twierdzenia teoretyczne o języku tekstów prawnych, posługuje się terminologią języka prawnego. Ponadto, zarówno język prawny, jak i język prawniczy spełniają tę samą funkcję społeczną, jaką jest komunikatywność prawa oraz podnoszenie kultury prawnej w społeczeństwie. Zatem oba te języki przenikają się nawzajem oraz są od siebie współzależne.

Problematyka badań nad językowymi aspektami zjawisk prawnych Badania związane z zagadnieniami metajęzykowymi dotyczącymi opisu języka prawa częściej prowadzone są przez prawników, aniżeli językoznawców. Badania te mają charakter deskrypcjonistyczny, czyli opisowy, lub rekonstrukcjonistyczny, czyli porządkujący reguły znaczeniowe języka prawa.