Alfredo Carlo Piatti (ur. 8 stycznia 1822 w Bergamo, zm. 18 lipca 1901 w Crocette di Mozzo) – włoski wiolonczelista i kompozytor.
Życiorys Początkowo uczył się u ojca, skrzypka Antonio Piattiego, oraz wuja, wiolonczelisty Gaetano Zenettiego. Po raz pierwszy wystąpił publicznie jako wiolonczelista w wieku 8 lat. Od 1832 do 1837 roku studiował w konserwatorium w Mediolanie u Vincenzo Merighiego. Po 1838 roku odbył tournée koncertowe po Europie, występując m.in. we Francji i Niemczech. W 1843 roku w Monachium wystąpił w duecie z Franzem Lisztem. Od 1844 do 1845 roku występował w Londynie, gdzie w 1846 roku osiadł na stałe, działając jako wiolonczelista-wirtuoz i udzielając lekcji prywatnie oraz w Royal Academy of Music. W latach 1846–1849 był koncertmistrzem opery włoskiej w Londynie. Między 1859 a 1898 rokiem występował w ramach Popular Concerts, grając w kwartecie z takimi artystami jak Henryk Wieniawski, Joseph Joachim i Louis Ries. Był pierwszym wykonawcą Koncertu wiolonczelowego Arthura Sullivana (1866). W 1898 roku wrócił do Włoch.
W jego posiadaniu znajdowała się wiolonczela Antonio Stradivariego „The Piatti” z 1720 roku. Pozostawił po sobie kolekcję zbiorów muzycznych, przechowywaną w Istituto Musicale w Bergamo.