Napisał podręcznik do gry na wiolonczeli (Londyn 1878).
Twórczość Należał do największych wirtuozów wiolonczeli w XIX wieku, Liszt nazywał go „Paganinim wiolonczeli”. Był jednym z ostatnich artystów grających na wiolonczeli bez nóżki. Jego gra charakteryzowała się perfekcyjną intonacją, śpiewnym dźwiękiem i techniką łączącą w sobie dorobek włoskich mistrzów barokowych z dokonaniami szkoły niemieckiej.
Skomponował m.in. 2 koncerty wiolonczelowe (1874, 1877), Concertino na wiolonczelę i orkiestrę (1863), 6 sonat na wiolonczelę i fortepian, 12 kaprysów na wiolonczelę. Opracował także aranżacje mniej znanych utworów twórców XVIII-wiecznych.
Przypisy
Kategoria:Włoscy wiolonczeliści Kategoria:Włoscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1822 Kategoria:Zmarli w 1901 Kategoria:Ludzie urodzeni w Bergamo