Stanisław Józef Fedorowski (ur. 6 marca 1896 w Jarosławiu, zm. 8 marca 1948 w Rypinie) – major kawalerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy.
Życiorys Urodził się 6 marca 1896 w Jarosławiu, ówczesnym mieście powiatowym Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Wojciecha, maszynisty kolejowego, i Józefy. W 1899, po śmierci ojca, przeprowadził się z matką do Lwowa, gdzie w latach 1903–1907 uczęszczał do szkoły powszechnej. W 1914 ukończył naukę i zdał maturę w c. k. II Szkole Realnej we Lwowie.
W latach 1914–1917 walczył w szeregach 2 pułku ułanów Legionów Polskich.
1 sierpnia 1919 został przeniesiony do 3 pułku Wojskowej Straży Granicznej w Rypinie, a 15 września 1919 formalnie przeniesiony z 2 pułku szwoleżerów do Wojskowej Straży GranicznejDz. Rozk. Wojsk. Nr 92 z 14 października 1919, poz. 3432.. 16 lipca 1920 został przeniesiony do „wojennego” 5 pułku strzelców konnych w Grudziądzu na stanowisko dowódcy plutonu. 16 marca 1921 został przeniesiony do „pokojowego” 5 pułku strzelców konnych w Tarnowie na takie samo stanowisko. 14 kwietnia tego roku został przemianowany na oficera zawodowego. 16 sierpnia 1924 został przeniesiony do 4 pułku ułanów w Wilnie na stanowisko dowódcy szwadronu. 12 kwietnia 1927 został mianowany rotmistrzem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 25. lokatą w korpusie oficerów kawalerii.