osobników) mieściły się na Española (Hood Island) – 2 kolonie – oraz Genovesa (Tower) i Wolf (Wenman) – po 1 kolonii.

Poza sezonem lęgowym mewy widłosterne przebywają głównie na morzu, choć pojawiają się również wzdłuż wybrzeży Ameryki Południowej od Ekwadoru do centralnego Peru, sporadycznie i do środkowego Chile.

Ekologia i zachowanie thumb|Wbrew dawnym doniesieniom, oczy mew widłosternych nie są szczególnie duże na tle rodziny Choć mewy widłosterne występują na wszystkich głównych wyspach Galapagos i niektórych mniejszych, to unikają chłodniejszych wód wokół wschodniej Fernandiny i zachodniej Isabeli. Ich miejsca gniazdowania znajdują się na stromych zboczach lub klifach, często na szerokich półkach skalnych, i w miejscach ledwo powyżej zasięgu fal, a prócz tego na żwirowych plażach i pod osłoną roślinności. Do wielu z nich łatwo mogą dostać się ludzie. Po lęgach mewy opuszczają kolonie i wracają po 4–5 miesiącach, nierzadko w to samo miejsce. Przeważnie udają się na wschód od terenów lęgowych. Jeszcze w 1992 mewy widłosterne były jednymi z dwóch gatunków ptaków lęgowych na wyspie Malpelo. Wówczas mieściła się tam największa kolonia głuptaków galapagoskich (Sula granti).