Potrzebę utworzenia towarzystwa dobroczynnego wskazywał w szeregu artykułów w 1876 r. na łamach Lodzer Zeitung. Jego ideę poparli fabrykanci – Juliusz Heinzel oraz Oswald Jarzębowski, którzy zawnioskowali do gubernatora piotrkowskiego – Iwana Kachanowa o zezwolenie na powołanie instytucji. Fabrykanci zgodę otrzymali. mały|Przytułek dla Starców i Kalek ŁChTD Pierwsze posiedzenie KWB miało miejsce 16 stycznia 1877 r. Do współpracy zaproszono reprezentantów różnych wyznań i zawodów, w tym fabrykantów, kupców, właścicieli nieruchomości i przedstawicieli gmin wyznaniowych. Przewodniczącym, w wyniku decyzji władz carskich, został policmajster Sz. R. Maksimow, zaś pozostałymi członkami zarządu Komitetu byli: Lud­wik Grohman, Fryderyk Seeliger, Karol Röver, pastor Klemens Berthold Rondthaler (wszyscy ewangelicy), Juliusz Heinzel, Oswald Jarzębowski, Józef Paszkiewicz (katolicy) i Herman Konstadt (wyznania mojżeszowego). Maksimowa w 1879 r. na stanowisku przewodniczącego zastąpił J. Heinzel.