Biegus skalny (Calidris ptilocnemis) – gatunek małego wędrownego ptaka z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). W czterech podgatunkach gniazduje na wybrzeżach Alaski, półwyspie Alaska, Aleutach, Wyspach Pribyłowa i innych wyspach Morza Beringa, na Czukotce i Kamczatce. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Taksonomia Po raz pierwszy gatunek opisał Elliott Coues w 1873. Holotyp pochodził z wyspy St. George wchodzącej w skład Wysp Pribyłowa. Autor nadał nowemu gatunkowi nazwę Tringa ptilocnemis. Nazwę zawarł w uwadze do tekstu, jako że w tym po początkowo błędnej identyfikacji przypisano nowy okaz (pozyskany 22 lipca 1873) do Tringa crassirostris=Calidris tenuirostris, biegusa wielkiego.
Obecnie (2025) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny umieszcza biegusa skalnego w rodzaju Calidris. Wyróżnia 4 podgatunki, podobnie jak autorzy Handbook of the Birds of the World (HBW), Clements Checklist of Birds of the World (2024) i lista ptaków świata opracowywana przy współpracy BirdLife International z autorami HBW (9. wersja online: październik 2024):
C. p. tschuktschorum (Portenko, 1937) C. p. ptilocnemis (Coues, 1873) C. p. couesi (Ridgway, 1880) C. p. quarta (Hartert, 1920)