Znaczącą uwagę poświęca się terminologii chrześcijańskiej używanej przez Wieczorkowskiego. Uważa się, że część terminów zapożyczył on z poprzednich, nieznanych prac misjonarzy, niektóre mógł stworzyć sam na podstawie swojej znajomości języka. Boga nazywa Ałłah, Ałłah tale (tale znaczy „on jest wzniosły”), Hak tale (Hak znaczy „rzeczywistość, prawda” i jest synonimem Allaha). Nie użył on tureckiego na wszystkie terminy. Słowo „sakrament” przetłumaczono jako arabskie serr. Innym tego przykładem jest nazywanie kapłana pader, patri, patry, patryk, papas lub kahana. Widać tu używanie tłumaczenia z łaciny (pater), greki (papas), włoskiego (padre) i syryjskiego (kahna). Jednym z często popełnianym przez Wieczorkowskiego błędów jest nazywanie Mahomet Mahmet (poprawną formą jest Muhammed). Krytyką przekładu na język turecki jest to, że autor mówi po polsku tureckimi słowami. Oprócz wpływów azerbejdżańskich pojawiają się również naleciałości perskie i arabskie.
Książki Wieczorkowskiego wydane drukiem: