egzyna, w zależności od gatunku, o powierzchni siatkowatej (np. D. indica) lub dziurkowanej (np. D. wightii).
Rozwój Geofity cebulowe. Większość gatunków drimii wypuszcza liście po przekwitnięciu, które najczęściej odbywa się w porze suchej. Gatunki występujące na obszarach, gdzie deszcz występuje w czasie lata, mają kwiaty utrzymujące się jeden lub dwa dni, rzadko trzy, podczas gdy większość gatunków występujących na obszarach zimowych opadów deszczu ma kwiaty krótkotrwałe, utrzymujące się krócej niż dzień, czasem zaledwie kilka godzin. Większość gatunków zwykle kwitnie za dnia, niektóre gatunki otwierają kwiaty w porze nocnej. Zwykle tylko jeden lub kilka kwiatów w kwiatostanie otwartych jest w tym samym czasie. Wiele gatunków kwitnie późną wiosną lub latem, niezależnie od pory opadów deszczu na danym obszarze. W Afryce Południowej okres kwitnienia drimii wypada od września do marca, przy czym większość gatunków kwitnie od października do stycznia. Jedynie Drimia pygmaea, D. uranthera kwitną od marca do kwietnia, a okres kwitnienia D. media, D. altissima i D. verspertina może przedłużyć się do kwietnia. Na subkontynencie indyjskim rośliny kwitną w okresie od lutego do maja, z wyjątkiem D. nagarjunae, który występuje w południowo-wschodnich Indiach i kwitnie od listopada do stycznia oraz D.