Edward Okulski1 pp Leg― 5/1pułku piechoty Legionów― 6/1pułku piechoty Legionów― 7/1pułku piechoty Legionówppor. Henryk Sochańskigr. szturmowa― 8/1pułku piechoty Legionówppor. Władysław Broniewski→ II/1 pułku artylerii polowejgr. wsparcia― 5/1 pułku artylerii polowej Armia Czerwona8 Dywizja Strzelcówkomdyw Andriej Riabinin16 Armia17 Dywizja Strzelcówkomdyw. K. Niewieżyn
Walki pod Drohiczynem Po pokonaniu Sowietów nad Wieprzem, główne siły 2 Armii gen. Edwarda Rydza-Śmigłego kierowały się w kierunku Drohiczyna i Grannego z zadaniem opanowania przepraw na Bugu. Rano 18 sierpnia 1920 1 pułk piechoty Legionów, wzmocniony II dywizjonem 1 pułku artylerii polowej Legionów, opuścił Międzyrzec Podlaski i jako awangarda 1 Dywizji Piechoty Legionów płk. Stefana Dęba-Biernackiego ruszył na Drohiczyn. Około 18.00 pułk dotarł do Łosic. Wobec uzyskanej od jeńców informacji, że Sowieci z dużą ilością taborów przeprawiają się przez Bug pod Drohiczynem, dowódca I Brygady Piechoty Legionów, płk Edmund Knoll-Kownacki, polecił natychmiast skierować tam jeden batalion 1 pułku piechoty Legionów, przewożąc go podwodami. Dowódca 1 pp Leg. mjr Wenda wyznaczył do tego zadania II batalion ppor. Okulskiego i wzmocnił go 5 baterią 1 pułku artylerii polowej.