thumb|Obwód ciągłego tzw. wału Thiersa thumb|Mapa ciągłych obwałowań i wewnętrznego pierścienia fortów z lat 40. XIX wieku thumb|Mapa rdzenia, wewnętrznego i zewnętrznego pierścienia fortów (z lat 80. XIX wieku) Fortyfikacje Paryża (XIX wiek) – pierścień umocnień wokół Paryża, wzniesionych w dwóch głównych etapach: w latach 40. (tzw. fortyfikacje Thiersa) i 80. (system Séré de Rivières’a) XIX wieku. Składały się z rdzenia w postaci ciągłego obwodu z bastionami i dwóch pierścieni zewnętrznych fortów.

Okoliczności powstania Wzniesione w latach 40. XIX stulecia fortyfikacje miały za zadanie osłonić miasto dzięki zajęciu wszystkich dominujących pozycji na okolicznych wzgórzach. Kotlinę, w której znajdowało się miasto, otoczono ciągłym wałem, opatrzonym bastionami. W obrębie wału znalazły się także dalekie przedmieścia, które dużo później stały się częścią właściwego miasta. Debata nad umocnieniem miasta toczyła się już od lat 30. XIX wieku, a w 1832 rozpoczęto nawet prace przy budowie fortów, których wzniesienie, w liczbie 14, zaleciła specjalna komisja wojskowa. Rok później, po wydaniu 4,7 mln franków, inwestycje zostały wstrzymane na skutek protestów opozycji parlamentarnej. Wobec postrzeganego zagrożenia wojną, rząd powrócił do pomysłu w 1840 – tym razem formalnie przeprowadzając stosowne ustawy przez parlament.