Właściwym projektantem umocnienia był gen. Guillaume Dode de la Brunerie. Narys tej fortyfikacji składał się z dziesięciometrowej skarpy, przed którą poprowadzono szeroką na 37 m suchą fosę i przedwał o wysokości 5 m z płaskim przedstokiem. Łączna szerokość wynosiła niemal 140 m. Wał broniony był przez 94 bastiony, przedzielone odcinkami kurtyn o średniej długości ok. 350 m. Bastiony były niewiele wysunięte przed linię wału, bez uszu, część miała formę półbastionu lub bastionu płaskiego, o niezałamanym czole; niektóre wyposażone były w nadszańce. 26 bastionów położonych było na lewym brzegu rzeki, a 68 na prawym, na całej długości umocnień ulokowano 700 dział. Wzdłuż wewnętrznej strony ciągnął się szeroki bulwar, służący wojskowej komunikacji, którego odcinki nazwano od marszałków Pierwszego Cesarstwa: Poniatowskiego, Soulta, Davouta, Mortiera, Séruriera, Macdonalda, Neya, Bessières’a, Berthiera, Gouvion-Saint-Cyra, Lannes’a, Sucheta, Murata (prawy brzeg); Massény, Kellermanna, Jourdana, Brune’a, Lefebvre’a i Victora (lewy brzeg).