Zenon Karol RóżewiczW ewidencji Austro-Węgierskim w języku niemieckim był określany jako „Zeno Różewicz”. (ur. 12 października 1891 w Sanoku, zm. 13 listopada 1939 w Starym Bielsku) – polski doktor medycyny, chirurg i rentgenolog, działacz społeczny, kapitan lekarz Wojska Polskiego.
Życiorys Zenon Karol Różewicz urodził się 12 października 1891 w Sanoku Na podstawie źródła: Sylwia Plucińska, Doktor Różewicz - postać zapomniana, Kalendarz Czechowic-Dziedzic, 1992.. Był synem Karola (artysta malarz, 1864-1903) i Józefy Anieli z domu Ullsperger. Miał rodzeństwo: Jana Stefana (ur. 1890, inżynier), Michała Romana (1893–1894), Jadwigę Teresę (ur. 1894). Ojcem chrzestnym Jana i Zenona Różewiczów był Aleksander Piech (brązownik w Sanoku). Na początku XX wieku zamieszkiwał wraz z matką i rodzeństwem w Sanoku przy ulicy Jagiellońskiej.
Uczył się w C.K. Gimnazjum w Sanoku, gdzie w 1909 ukończył VIII klasę i zdał z odznaczeniem egzamin dojrzałości (w jego klasie byli m.in. Karol Friser, Jakub Mikoś, Władysław Owoc, Jan Scherff, Stanisław Sinkowski, Zygmunt Wrześniowski, Karol Zaleski). Uchwałą Rady Miejskiej w Sanoku z 1910 został uznany przynależnym do gminy Sanok. W 1915 ukończył we Lwowie studia medycyny uzyskując stopień naukowy doktora.