Po wybuchu II wojny światowej w czasie kampanii wrześniowej udał się do Warszawy. Po nastaniu okupacji niemieckiej powróciwszy do miejsca stałego zamieszkania uczestniczył w uroczystościach na cmentarzu w Dziedzicach ku czci powstańców śląskich w dniu 1 listopada 1939. Tydzień potem, 7 listopada 1939 był w gronie 75 osób aresztowanych przez Niemców w Czechowicach, w Dziedzicach i w okolicach. Według Leopolda Piesko doktor Różewicz został aresztowany wraz z trzema harcerzami, a przyczyną jego zatrzymania było rzekome przechowywanie munduru żołnierza Wojska Polskiego. 13 listopada 1939 został rozstrzelany w zbiorowej egzekucji pięciu osób (prócz niego czterech wspomnianych harcerzy i bielszczanin) na tzw. Kornowej Kępie w Starym Bielsku (miejsce określane wzgl. jako lasek starobielski).
Upamiętnienie Po zakończeniu wojny 23 września 1945 dokonano ekshumacji ofiar zbrodni, których szczątki pochowano w zbiorowym grobie wojennym na cmentarzu parafii Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych w Dziedzicach przy ul. Legionów 5.