Od 1922 pracował jako lekarz zakładowy w Kopalni Węgla Kamiennego „Silesia” i w Fabryce Zapałek „Silesia”. Od początku wykonywania zawodu lekarza był specjalistą chirurgiem, a później także rentgenologiem. W połowie lat 20. figurował jako lekarz w Żebraczy pod Czechowicami. W latach 20. został członkiem Związku Gospodarczego Lekarzy Polaków na Śląsku. Był członkiem Śląskiej Okręgowej Izby Lekarskiej. W latach 30. zasiadał w radzie lekarskiej przy dyrekcji Ubezpieczalni Społecznej w Bielsku na Śląsku. Do 1939 był lekarzem w Czechowicach-Dziedzicach pod numerem 454. Był aktywistą Macierzy Szkolnej Śląska Cieszyńskiego, członkiem miejscowego gniazda Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”, Ligi Morskiej i Rzecznej, Funduszu Obrony Narodowej, opiekunem drużyny harcerskiej. Otrzymał tytuł honorowego członka Związku Powstańców Śląskich.
W okresie międzywojennym współpracował i przyjaźnił się z innym lekarzem wojskowym i społecznikiem mjr. dr. Bronisławem Wachulskim. W 1921 poślubił Julię Celta (pielęgniarka). Miał syna Zenona (ur. 1921, funkcjonariusz Milicji Obywatelskiej).