Początkowo obaj trafili do celi przejściowej (umieszczono także innych sanoczan zatrzymanych w ramach fali aresztowań po „wsypie” w sanockiej konspiracji), a następnie zostali umieszczeni w innych celach. W 13. dniu od aresztowania Zygmunt był przesłuchiwany w budynku gestapo m.in. przez Leo Humeniuka i Johanna Lipskiego vel Lindego w sprawie o przynależność do Związku Walki Zbrojnej. W sanockim więzieniu był przetrzymywany przez prawie sześć miesięcy, zaś wobec braku dowodów na działalność w ZWZ został zwolniony 22 sierpnia 1942.
Potem był kierownikiem urzędu pocztowego nr 2 w dzielnicy Posada w Sanoku. Pracując na tym stanowisku w okresie od wiosny 1943 do kresu okupacji niemieckiej w Sanoku tj. do sierpnia 1944 działał na rzecz miejscowego obwodu Armii Krajowej, aczkolwiek formalnie nie był zaprzysiężony do organizacji (w tym zakresie przejmował korespondencję kierowaną przez konfidentów do gestapo i informował o tym struktury podziemne). Ponadto w jego miejscu pracy działała skrzynka kontaktowa AK. Po nadejściu frontu wschodniego w 1944 uruchomił browar w Zarszynie, którego został dyrektorem.
Zmarł 26 stycznia 1995 Sanoku. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Centralnym w Sanoku w starej części przy ulicy Matejki.