Od Strassera Gedő nauczyła się stanowczości rzeźbiarskiego modelunku i odwzorowania bryły.

Po zdaniu matury Ilka Gedő poważnie rozważała rozpoczęcie studiów artystycznych w Paryżu, ale przeszkodziła jej w tym wojna, a ze względu na żydowskie prawo nie mogła też dostać się do Węgierskiej Akademii Sztuki. Nawet gdyby Gedő chciała uczęszczać do Akademii, prawdopodobnie droga do niej zostałaby jej zablokowana. Wraz z rosnącymi wpływami węgierskich faszystów, Partii Strzałokrzyżowców, otwarte pozbawienie praw obywatelskich Żydów rozpoczęło się w 1938 r. wraz z wprowadzeniem pierwszej ustawy żydowskiej, a następnie drugiej i trzeciej w 1939 i 1941 r. W czasie wojny Gedő zarabiała na życie.

W czasie wojny utrzymywała się z ceramiki, ale nigdy nie przestała tworzyć swoich serii grafik. Ilka Gedő często odwiedzała miasteczko Szentendre. Małe prowincjonalne miasteczko nad Dunajem, około 20 km od Budapesztu, w okresie międzywojennym było schronieniem dla wielu artystów. W latach 1938–1947 Ilka Gedő wykonała pastelowe rysunki miasta, czerpiąc formy i kolory bezpośrednio z natury. Kolory czerwony, żywy żółty, ciemnobrązowy, niebieski i zielony osiągają dużą intensywność barwną. Do początku lat 40.