W sumie w Osowcu wyłączonych z akcji zostało ponad 1600 żołnierzy, praktycznie cały garnizon został w różnym stopniu otruty. thumb|left|240px|Konstantin Katajew, dowódca 226 Ziemlianskiego Pułku Piechoty Tłumiąc sporadyczny opór, pododdziały 18 Pułku pokonały pierwszą i drugą linię drutu kolczastego, zajęły ważny taktycznie ufortyfikowany punkt zwany „Podwórkiem Leonowa” i zaczęły przemieszczać się w dół linii kolejowej w stronę mostu Rudzkiego. Jedyną rezerwą na samej pozycji Sosnienskiej pozostawała kompania pospolitego ruszenia, ale około połowa jej personelu poniosła śmierć w ataku gazowym, a zdemoralizowane resztki kompanii nie mogły przeprowadzić skutecznego kontrataku.

Na południu 76 Pułk Landwehry zajął opuszczoną pozycję Sosnienską, ale posuwał się zbyt szybko i wszedł w opary własnego gazu bojowego, wskutek czego poniósł znaczne straty, po czym został chwilowo zatrzymany przez ogień resztek 12. kompanii przy reducie centralnej.