Dla Rosjan powstało zagrożenie, że Niemcy zajmą most Rudzki, co oznaczałoby odcięcie obrony na zachód od twierdzy i ostateczną utratę pozycji Sosnienskiej. W tej sytuacji komendant twierdzy generał-porucznik Nikołaj Brżozowski polecił zorganizować ostrzał artyleryjski zajętych już przez wroga sektorów pozycji Sosnienskiej i kontratakować na bagnety „każdemu, kto może”. Do kontrataku ruszyły resztki 8. i 13. kompanii (około połowy pierwotnego składu) oraz 14. kompanii, która została przeniesiona z twierdzy. thumb|240px|Ppor. Władimir Kotlinski, który prowadził „atak umarłych” thumb|240px|Ppor. Władysław Strzemiński, który zakończył „atak umarłych” 13. kompania pod dowództwem podporucznika Władimira Kotlinskiego kontratakowała wzdłuż linii kolejowej przeciwko pododdziałom 18 Pułku i zmusiła je do ucieczki. W czasie ataku śmiertelnie ranny został ppor. Kotliński, a dowództwo przekazał podporucznikowi 2. kompanii saperów z twierdzy Osowiec, Polakowi Władysławowi Strzemińskiemu, który pomimo ciężkiego zatrucia gazem, wraz z powierzonymi mu resztkami kompanii, doprowadził kontratak do końca, odbijając 1. i 2. odcinek pozycji Sosnienskiej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Atak umarłych · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.