Pozaszkolna oświata rolnicza w okresie międzywojennym Niski poziom przygotowania ogólnego i zawodowego rolników, a nawet analfabetyzm, był przyczyną podejmowania różnych form pozaszkolnych, które pozwalały na doskonalenie zawodowe rolników bez odrywania ich od prac w gospodarstwie rolnym. Podstawową rolę w szerzeniu oświaty odgrywały towarzystwa rolnicze, związki kółek rolniczych, koła gospodyń wiejskich i izby rolnicze oraz służby instruktorskie tam zatrudnione. Do akcji społeczno-oświatowej włączali się nauczyciele szkół ogólnych i rolniczych, organizatorzy przysposobienia rolniczego, działacze oświatowi i kół młodzieżowych oraz księża kościoła katolickiego i prawosławnego.
Kształtowanie pozaszkolnej oświaty rolniczej po 1956 r. Od 1956/57 pozaszkolna oświata rolnicza zyskała organizacyjne umocowanie poprzez przywrócenia funkcjonowania kółek rolniczych, kół gospodyń wiejskich i rolniczych zrzeszeń branżowych, oraz administracyjne wsparcie poprzez powołania gromadzkiej służby rolnej.