W celu sfinansowania zadań w zakresie oświaty rolniczej, postępu rolniczego i instruktażu fachowego utworzono Centralny Fundusz Postępu Rolniczego. Fundusz tworzony był z opłat plantatorskich pobieranych w ramach umów kontraktacyjnych, oraz z wpłat instytucji kontraktacyjnych i skupiających produkty roślinne i pochodzenia zwierzęcego, przeznaczonych dotychczas na fundusz agrotechniczny i zootechniczny.
Wśród stosowanych form pozaszkolnego kształcenia rolniczego można wymienić: szkolenia jesienno-zimowe rolników, kursy kwalifikowane w zawodach rolniczych, pokazy i demonstracje, poradnictwo indywidualne, gospodarstwa przykładowe, wycieczki, zespoły przysposobienia rolniczego młodzieży wiejskiej.
Tematyka szkoleń realizowana w ramach pozaszkolnej oświacie rolniczej Kierunki kształcenia wyznaczone były przez czynniki polityczne i władze rządowe szczebla centralnego. W 1963 r. ukazała się uchwała Rady Ministrów w sprawie agrominimum, która zalecała wprowadzenie we wszystkich gospodarstwach rolnych określonych zabiegów agrotechnicznych i zootechnicznych. W pakiecie agrominimum znalazły się zadania związane z koniecznością zagospodarowania wszystkich użytków rolnych, dokonywania wymiany materiału siewnego, prawidłowego stosowania nawozów mineralnych czy utrzymania zwierząt gospodarskich w należytych warunkach higienicznych.