Upowszechnianie agrominimum stało się tematem masowych szkoleń rolniczych, adresowanych do wszystkich rolników.
Tematyka szkoleń uległa zmianie w świetle ustawy z 1967 r. o obowiązku stosowania nawozów mineralnych oraz zarządzenia wykonawczego Ministra Rolnictwa z 1968 r. sprawie objęcia upraw zbóż i ziemniaków obowiązkiem planowego odnawiania materiału siewnego.
Tematyka szkoleń rolniczych podejmowanych po 1976 r. dotyczyła głównie tworzenia zespołów rolników indywidualnych, kooperacji i specjalizacji w rolnictwie.
W organizacji szkoleń główną rolę odgrywali agronom i zootechnik gromadzki, którzy odpowiedzialni byli za tematykę szkoleń, zapewnienie lektora i frekwencji rolników, wynajem miejsca szkoleń i pomocy dydaktycznych. Podobną rolę spełniali instruktorzy zatrudnieni w gromadzkiej służbie rolnej i gminnej służbie rolnej.
Współczesny kształt pozaszkolnej oświaty rolniczej Wstąpienie Polski do Unii Europejskiej (2004), oraz przyjęcie zasad Wspólnej polityki rolnej zmieniło charakter tematów podejmowanych w pozaszkolnej oświacie rolniczej.