Pierwotnie przeznaczona jako strój roboczy do noszenia w czasach pokoju i wzorowana na tradycyjnej rosyjskiej bluzie chłopskiej, została następnie przystosowana do warunków polowych i stroju służbowego. Jej odpowiednikiem dla oficerów była biała dwurzędowa tunika lub kitiel. Podczas wojny rosyjsko-japońskiej w latach 1904–1905 biała gimnastiorka z czerwonymi lub niebieskimi naramiennikami okazała się zbyt rzucająca się w oczy na XX-wiecznym polu bitwy z użyciem nowoczesnej broni, co doprowadziło do ciężkich strat w rosyjskich szeregach, dlatego żołnierze często farbowali je na różne odcienie zieleni. Elegancja i wygoda białej gimnastiorki umożliwiły jednak jej przetrwanie jeszcze przez kilka lat jako noszonej w czasach pokoju, dopóki w latach 1907–1909 nie przyjęto oficjalnie wersji w kolorze jasny khaki, którą noszono podczas I wojny światowej.
Po rewolucji Po rewolucji październikowej w 1917 roku siłom bolszewickim została wydana nowa wersja gimnastiorki z podwójnym kołnierzykiem i z trzema poprzecznymi pasami wszytymi na klatce piersiowej w kolorze rodzaju broni. Podczas rosyjskiej wojny domowej zarówno kontrrewolucyjna Biała Armia, jak i bolszewicka Armia Czerwona nosiły gimnastiorki.