mały|Gmach kolegium jezuitów Kolegium jezuitów w Pińsku – placówka jezuicka czynna jako stacja misyjna (1630–1632), rezydencja (1632–1638) i kolegium (1638–1773) w Pińsku, mieście województwa brzeskolitewskiego (pow. piński) w diecezji łuckiej. Pod względem administracji Towarzystwa Jezusowego Pińsk należał do utworzonej w 1608 roku prowincji litewskiej, a od 1759 roku do kasaty zakonu w 1773 roku do prowincji mazowieckiej.
Dzieje kolegium Lata 1630–1648 mały|Portret Albrychta Stanisława Radziwiłła W roku 1630 stolnik piński Mikołaj Jelski ufundował dla Towarzystwa dom misyjny, do którego zostali sprowadzeni oo. Wojciech Plocensis oraz Stanisław Stępkowski. Fundatorem rezydencji był Albrycht Stanisław Radziwiłł, kanclerz wielki litewski oraz starosta piński. To on wystawił 10 października 1632 roku akt fundacyjny, który został aprobowany na sejmie w roku 1635. Urząd superiora pełnił ojciec Wojciech Plocensis zarówno domu misyjnego, jak i przemianowanej w roku 1632 rezydencji. Już w roku 1633 otwarto szkołę, w której początkowo wykładano tylko gramatykę. W tym samym roku jezuici otworzyli również publiczną kaplicę, blisko swojej rezydencji. W 1634 roku jezuici wybudowali nowy budynek mieszkalny, który zastąpił dom podarowany w roku 1630 przez Mikołaja Jelskiego. Budowę nowego kościoła pod wezwaniem św.