Szpak srokaty (Gracupica contra) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny szpakowatych (Sturnidae). Występuje w Azji Południowej i Południowo-Wschodniej. Nie jest zagrożony wyginięciem, jednak jeden z 5 podgatunków (uznawany często za odrębny gatunek) ma status krytycznie zagrożonego, prawdopodobnie wymarłego na wolności.

Taksonomia Po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego gatunek ten opisał Karol Linneusz w 1758 w 10. wydaniu Systema Naturae. Holotyp pochodził z Indii. Miejsce typowe zostało przez współczesnych autorów zawężone do Chandernagore albo Kolkaty (miasta te dzieli kilkadziesiąt kilometrów). Linneusz nadał nowemu gatunkowi nazwę Sturnus contra.

Obecnie (2025) Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) umieszcza szpaka srokatego w rodzaju Gracupica. Dawniej szpak srokaty wraz z czarnoszyim (G. nigricollis) były umieszczane w rodzaju Sturnus. Wyniki badań filogenetycznych nie wspierają takiej klasyfikacji i między innymi na ich podstawie zostały wydzielone do Gracupica.