Przygodne stwierdzenia pochodzą z różnych miejsc w tej części Półwyspu Arabskiego, przykładowo jeden osobnik pojawił się w Kuwejcie w kwietniu 2008, kiedy w regionie występowały silne wiatry.

Ekologia i zachowanie Środowiskiem życia szpaków srokatych są otwarte tereny z porozrzucanymi drzewami i miejscowo wilgotną glebą. Często leżą w pobliżu ludzkich siedlisk. Odwiedzają nawadniane uprawy i hałdy śmieci. Występują głównie na nizinach. W Indiach odnotowywane były głównie poniżej 700 m n.p.m., we wschodniej części kraju (Manipur) – do 800 m n.p.m. W Nepalu większość stwierdzeń ma miejsce między 75 a 300 m n.p.m., najwyżej do 1370 m n.p.m.

Szpaki srokate są wszystkożerne. W skład ich diety wchodzi pokarm zwierzęcy, owoce, nektar, kwiaty i nasiona (ziarna zbóż). Zjadają między innymi owoce figowców (Ficus), czapetki (Syzygium), głożyny (Syzigium) i lantany pospolitej (Lantana camara), nektar wełniaków (Bombax) i koralodrzewu (Erythrina) oraz fragmenty kwiatów Butea i Grevillea.