Według danych Jetz et al. (2012) linia rozwojowa kladu Gracupica+Agropsar wyodrębniła się około 7,0 mln lat temu. Następnie rozeszła się 5,5 mln lat temu, a linie G. contra i G. nigricollis rozdzieliły się 3,85 mln lat temu. Według wyników badań Zuccon et al. (2008) miało to miejsce kolejno 6,3 mln, 5,9 mln i 4,3 mln lat temu. Wśród szpaków i majn krainy palearktycznej oraz orientalnej większość taksonów pojawiła się w ciągu ostatnich 6 mln lat. W okresie między 8 a 6 mln lat temu nastąpiły globalne zmiany w klimacie i składzie roślinności, w której zamiast roślin C3 zaczęły dominować rośliny C4. Otwarte formacje roślinne zaczęły pokrywać większe powierzchnie. Procesy te intensywniej zachodziły w strefie tropikalnej i subtropikalnej, a przyczyny tych zmian nie zostały w pełni poznane. Doprowadziły też do zmian w faunie tych regionów. Radiacja ewolucyjna szpaków z podanych regionów zachodziła pod koniec przemian klimatycznych, a wszystkie główne linie rozwojowe wydzieliły się w dość krótkim okresie pod koniec miocenu, między 6,3 a 5,1 mln lat temu.
Poniższy kladogram przedstawia pozycje części gatunków szpaków i majn według Zuccon et al. (2008):
Dane Jetz et al.