contra na trzy osobne gatunki zaakceptowali autorzy współczesnych list ptaków świata: IOC, Clements Checklist of Birds of the World (2025), AviList (2025) oraz listy ptaków świata opracowywanej we współpracy BirdLife International z autorami HBW (10. wersja online: październik 2025).
Szpaki nagolice były długo (od początku XIX wieku) uznawane za najbardziej wyróżniające się w populacji szpaków srokatych. Baveja et al. (2021) przedstawili rezultaty badań filogenetycznych, które potwierdzają tę odmienność, podobnie jak w przypadku szpaków białouchych, sugerują natomiast brak podstaw do wydzielania G. c. sordida. Wcześniej nie ustalono dokładnie granic obszaru występowania tego podgatunku, a miejscami zmiany w kolorystyce upierzenia wydawały się mieć charakter klinalny. Na Clements Checklist of Birds of the World podgatunek G. c. sordida nadal jest wyróżniany, ale inne listy ptaków świata już go nie uznają.
Filogeneza Rodzaj Gracupica obejmuje dwa gatunki lub cztery, o ile uznać szpaka nagolicego (G. (c.) jalla) i białouchego (G. (c.) floweri) za osobne gatunki. Szpak czarnoszyi występuje na Półwyspie Indochińskim. Jest gatunkiem siostrzanym wobec szpaka srokatego, a razem stanowią grupę siostrzaną wobec rodzaju Agropsar, również złożonego z dwóch gatunków siostrzanych.