Edmund Pokrzywa ps. „Konrad” (ur. 23 czerwca 1908 w Wadowicach, zm. 16 maja 1975 w Pruszkowie) – polski nauczyciel, działacz społeczny i instruktor harcerski w stopniu harcmistrza. Podporucznik AK i LWP.

Życiorys Pochodził z rodziny nauczycielskiej, syn Franciszka i Heleny. Rodzina przeniosła się do Warszawy w 1914 roku. Wstąpił do utworzonego w 1918 roku Związku Harcerstwa Polskiego, do 2 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej, a w 1919 złożył przyrzeczenie harcerskie na ręce hm. Tadeusza Maresza. W latach 1921–1926 należał do 55 WDH, gdzie pełnił funkcję kolejno zastępowego i przybocznego. W latach 1926–1928 był przybocznym w 40 WDH (przy ul. Złotej). W trakcie służby w 40 WDH nawiązał kontakt ze środowiskiem skupionym wokół Juliusza Dąbrowskiego inspirującego się myślą i działalnością niedługo wcześniej poległego drużynowego 40 WDH Mieczysława Bema. Wraz z tym gronem w 1931 roku współzałożył Koło Instruktorów im. Mieczysława Bema, mające za swój główny cel programowo-metodyczny objęcie pracą wychowawczą dzieci i młodzieży ze środowisk robotniczych i rozwój drużyn przy szkołach powszechnych. Uczył się w Państwowym Gimnazjum Męskim im. Tadeusza Reytana, Gimnazjum Męskim im. Joachima Lelewela, a następnie w latach 1926–1933 w Państwowym Seminarium Nauczycielskim im. Stanisława Konarskiego w Warszawie.