W trakcie nauki w seminarium został powołany do wojska. Od października 1929 uczył się w Szkole Podchorążych Rezerwy w Zambrowie, ukończył ją we wrześniu 1930 roku. W 1933 roku otrzymał Dyplom Nauczyciela Szkół Powszechnych nr. 10 1932/33, został przygotowany do nauczania wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego. W latach 1932–1935 był komendantem hufca drużyn szkół powszechnych na Czerniakowie. W latach 30. wstąpił do PPS.
Od roku szkolnego 1933/34 uczył w warszawskich szkołach powszechnych, zaś w roku szkolnym 1934/35 rozpoczął pracę w Szkole Powszechnej w Czechowicach (Ursusie), do których przeprowadził się z Warszawy w 1935 roku. Wówczas w związku ze zmianą miejsca pracy i zamieszkania przeniósł się także do Chorągwi Mazowieckiej ZHP. Został zastępcą komendanta Hufca Piastów i drużynowym 207 MDH w Czechowicach-Ursusie. Między 1 a 27 września 1939 roku brał udział w obronie Warszawy jako dowódca samodzielnego plutonu 36 pułku piechoty Legii Akademickiej. Pracę w szkole powszechnej kontynuował również po wybuchu II wojny światowej, równolegle z organizacją i prowadzeniem tajnego nauczania w Ursusie. W grudniu 1939 roku współorganizował konspiracyjną grupę wojskową na terenie Ursusa, która w 1940 roku uformowała się w kompanię „Kordian”.