Mieczysława Bema obejmującego swoją działalnością Ursus, Włochy, Ożarów i Zaborów, zaś w kwietniu tego samego roku uzyskał stopień harcmistrza na kursie harcmistrzowskim w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej. Funkcję hufcowego sprawował do roku 1947, zaś w 1948 roku w związku ze zobowiązaniami zawodowymi częściowo wycofał się z ZHP, które niedługo później zostało rozwiązane. W tym samym roku jako dotychczasowy członek PPS po scaleniu partii z PPR został członkiem PZPR. Wkrótce zaangażował się jednak w działalność Powszechnej Organizacji „Służba Polsce”, prowadził hufiec tej organizacji. W 1951 roku był wicedyrektorem Ośrodka Szkolenia Zawodowego w Ursusie, a w latach 1952–1954 wicedyrektorem Zasadniczej Szkoły Zawodowej w Ursusie. Później pracował w Warszawie, w latach 1954–1955 jako wicedyrektor, a następnie 1955–1968 jako dyrektor Technikum Mechaniki Precyzyjnej. W trakcie całej pracy zawodowej w szkolnictwie organizował dla młodzieży coroczne wycieczki krajoznawcze, krajowe i zagraniczne. Po reaktywacji ZHP w 1956 wspierał jego odrodzenie w Ursusie i uczestniczył w pracach Komendy Chorągwi Mazowieckiej, wizytował również obozy harcerskiej akcji letniej. Pod koniec lat 50. zaniechał aktywnej działalności w ZHP. W 1968 roku został zmuszony do przejścia na wcześniejszą emeryturę wbrew swojej woli, z powodów politycznych.