Maria Pąchalska – polska neurouczona, psycholog kliniczny i neuropsycholog, profesor nauk humanistycznych.
Życiorys Córka Józefa (1920–1991) i Zofii (1920-2021) Kuzaków. Uczęszczała do II Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Konopnickiej w Nowym Sączu. W 1976 roku ukończyła psychologię na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1976 wyjechała do Kanady, gdzie podczas specjalizacji w neuropsychologii w University of Toronto, napisała pracę dyplomową pt. Cognitive Training of Brain-Damaged Persons. Ukończyła studia podyplomowe z zakresu neuropsychologii (1977), logopedii (1980) i neurologopedii (2005).
W 1980 roku obroniła pracę doktorską pt. Znaczenie redukcji lęku w rehabilitacji chorych z niedowładem połowiczym, której promotorem był prof. zw. dr hab. med. Adam Pąchalski (1926–2010), od 1981 mąż Marii. W 1987 roku habilitowała się na podstawie rozprawy pt. Kompleksowy Model Rehabilitacji Chorych z Ogniskowym Uszkodzeniem Mózgu i Afazją Całkowitą na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Gdańskiego. 23 lipca 2008 roku uzyskała tytuł profesora w zakresie nauk humanistycznych.
Kierownik Katedry Neuropsychologii i Neurorehabilitacji Uniwersytetu Andrzeja Frycza Modrzewskiego w Krakowie.