thumb|160px|Herb Ostoja, wersja średniowieczna. thumb|160px|Herb Ostoja Ochockich opublikowany w 1673 roku w dziele „Sapiens magni animi umbra” BieżanowskiegoS. J. Bieżanowski, Sapiens magni animi vmbra, conseruandae immortali memoriae [...] Gabrielis Ochocki [...], dvm in ecclesia B. M. V. in circulo Cracouiensi sepulchrales eius exuuiae [...] tumularentur, Kraków 1673, s. Av.. thumb|160px|Strona 632 z krakowskiej księgi radzieckiej obejmującej lata 1612–1621 z wykazem rajców, wśród których wymieniono Gabriela OchockiegoArchiwum Narodowe w Krakowie, Acta inscriptionum, sygn. 458, s. 632.. thumb|160px|Autograf pamiętnikarza Jana Duklana Ochockiego z 1819 r.Autografy nowsze ze zbioru Władysława Górskiego. T. 9, Nakwaski – Ożarowski, zbiory Biblioteki Jagiellońskiej, XIX w. thumb|160px|Strona tytułowa pierwszego tomu Pamiętników Jana Duklana Ochockiego wydanych w 1857 r. przez Józefa Ignacego KraszewskiegoJ. D. Ochocki, Pamiętniki Jana Duklana Ochockiego, t. I-IV, Wilno 1857.. thumb|160px|Tablica upamiętniająca Mirosława Ochockiego i innych literatów łódzkich (Dom Literatów w Łodzi, fot. z 2011 r.).