Ta wysokość byłaby wystarczająco wysoka, aby ominąć pasy radiacyjne Ziemi, jednocześnie wystawiając statek kosmiczny na środowisko podobne do podróży na Wenus, ale wystarczająco blisko Ziemi, aby astronauci mogli użyć CSM, aby powrócić w ciągu kilku godzin w sytuacji awaryjnej.
Energia prawdopodobnie byłaby dostarczana przez panele słoneczne podobne do tych stosowanych na Skylabie, ponieważ ogniwa paliwowe wymagałyby bardzo dużej ilości paliwa do działania przez rok. Podobnie ogniwa paliwowe w SM używane do zasilania podczas lotów księżycowych zostałyby zastąpione bateriami, które zapewniłyby wystarczającą moc na czas operacji startu i powrotu.
Faza C Faza C byłaby rzeczywistym przelotem załogowym przy użyciu CSM block IV i zmodyfikowanego S-IVB, który miałby dużą antenę radiową do komunikacji z Ziemią i dwie lub więcej małych sond, które zostałyby wypuszczone na krótko przed przelotem wejść w atmosferę Wenus.