Block IV CSM zostałby wyposażony w silniki LM zastępujące silniki Service Propulsion System, akumulatory zastępujące ogniwa paliwowe i inne modyfikacje wspierające komunikację dalekiego zasięgu z Ziemią oraz umożliwiające wyższe prędkości powrotu wymagane do trajektorii powrotu w porównaniu z powrotem z orbity Księżyca.
Misję fazy C planowano wystrzelić pod koniec października lub na początku listopada 1973 roku, kiedy wymagania dotyczące prędkości koniecznej do dotarcia do Wenus i czas trwania misji byłyby najniższe. Po krótkim pobycie na orbicie parkingowej w celu sprawdzenia statku kosmicznego, załoga udałaby się na Wenus. W przypadku poważnego problemu podczas manewru Trans Venus Injection, załoga miałaby około godziny na oddzielenie CSM od S-IVB i użycie silnika SM do powrotu na Ziemię.
Po udanym uruchomieniu trzeciego stopnia, statek kosmiczny miałby przelecieć około 5000 km od powierzchni Wenus około czterech miesięcy później. Prędkość przelotu byłaby tak duża, że załoga miałaby tylko kilka godzin na szczegółowe zbadanie planety.