W momencie kapitulacji Włoch we wrześniu 1943 roku okręt nadal pełnił funkcje szkoleniowe w Poli, wchodząc w skład 12. Flotylli okrętów podwodnych. We wrześniu dowodzony przez kmdra ppor. Mario Resio „Vettor Pisani” dotarł do zajętego przez aliantów Tarentu, a w październiku przeszedł remont w Neapolu i powrócił do Tarentu. W styczniu 1944 roku jednostka pod dowództwem por. mar. (wł. sottotenente di vascello) Aldo Andolfiego została skierowana do Augusty. Od marca 1944 roku jednostka stacjonowała w Neapolu (wraz z „Onice”, „” i „”), uczestnicząc do końca wojny w ćwiczeniach sił ZOP. Od początku wojny do 8 września 1943 roku „Vettor Pisani” przeprowadził 12 rejsów operacyjnych, 9 przejść między portami krajowymi i 286 rejsów szkoleniowych, pokonując dystans 4759 mil na powierzchni i 286 mil pod wodą.
Okręt został rozbrojony 23 marca 1947 roku i wycofany ze służby 1 lutego 1948 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Okręty podwodne typu Pisani Kategoria:Okręty szkolne Kategoria:Okręty zbudowane w Cantiere Navale Triestino